Path of Meditation

அருள்மிகு பகவான் கூறினார்: செயலின் பயனை நாடாமல் கடமையைச் செய்பவனே சந்நியாசியும் யோகியும் ஆவான்—வெறுமனே வேள்வித் தீயைத் துறப்பவனோ, அனைத்துச் செயல்களையும் நிறுத்துபவனோ அல்ல.

அர்ஜுனா, துறவு என்று அவர்கள் அழைப்பதும் யோகமும் ஒன்றே என்று அறிந்துகொள்; சுயநல ஆசைகளைத் துறக்காமல் எவரும் யோகியாக முடியாது.

யோகத்தை அடைய விரும்பும் முனிவருக்கு, நிஷ்காமிய கர்மம் வழியென்று கூறப்படுகிறது; யோகத்தை அடைந்த அதே முனிவருக்கு, அமைதி மட்டுமே வழியென்று கூறப்படுகிறது.

யாரொருவர் புலன் நுகர் பொருள்களிலும் செயல்களிலும் பற்றின்றி, அனைத்து ஆசைகளையும் துறந்துவிட்டாரோ, அவர் யோகத்தின் உச்சநிலையை அடைந்தவர் எனக் கூறப்படுகிறார்.

ஒருவன் தன் சொந்த முயற்சியால் தன்னைத் தானே உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும், தன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்ளக் கூடாது; ஏனெனில் தனக்குத் தானே நண்பன், தனக்குத் தானே எதிரி.

தன்னைத் தானே வென்றவனுக்கு மனம் நண்பனாக இருக்கிறது; ஆனால் அவ்வாறு செய்யத் தவறியவனுக்கு, மனம் பகைவனைப் போல விரோதமாகவே நிலைத்திருக்கிறது.

மனதை வென்று முழுமையான அமைதியை அடைந்தவனுக்கு, பரமாத்மா உறுதியாக நிலைபெற்றிருக்கிறார்—குளிரிலும் வெப்பத்திலும், இன்பத்திலும் துன்பத்திலும், மானத்திலும் அவமானத்திலும் ஒரே நிலையாக.

ஞானத்திலும் உணரப்பட்ட ஞானத்திலும் திருப்தி அடைந்தவனும், அசையாமல் நிலைத்திருப்பவனும், புலன்களை வென்றவனும், மண்கட்டியையும் கல்லையும் தங்கத்தையும் ஒன்றாகக் காண்பவனுமான யோகி, உண்மையிலேயே பரம்பொருளுடன் இணைந்தவன் என்று கூறப்படுகிறான்.

சுபாகாங்க்ஷி, நண்பன், பகைவன், நடுநிலையாளன், மத்தியஸ்தன், வெறுப்பவன், உறவினன், புண்ணியவான், பாவி ஆகிய அனைவரையும் சம புத்தியுடன் நோக்குபவனே மெய்யாகச் சிறந்தவன்.

யோகி தனிமையில் வசித்து, மனதையும் உடலையும் கட்டுப்படுத்தி, ஆசைகளிலிருந்தும் உடைமைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, எப்போதும் தியானத்தில் மனதை நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

ஒரு தூய்மையான இடத்தில், தனக்கென ஒரு உறுதியான ஆசனத்தை அமைத்து—மிக உயரமாகவோ மிகத் தாழ்வாகவோ இல்லாமல்—அதன் மீது துணி, மான்தோல், குசப்புல் ஆகியவற்றை ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக விரித்து;

அந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்து, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, மனம் மற்றும் புலன்களின் செயல்பாடுகளை அடக்கி, ஆன்மாவின் தூய்மைக்காக யோகத்தைப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

உடலையும், தலையையும், கழுத்தையும் நேராகவும், உறுதியாகவும், அசையாமலும் வைத்து, தன் மூக்கின் நுனியைப் பார்த்தவாறு, எந்தத் திசையிலும் பார்க்காமல்—

மனத்தில் அமைதியுடன், அச்சமின்றி, பிரம்மச்சரிய விரதத்தில் உறுதியுடன், மனதை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தி என்னிடம் நிலைநிறுத்தி, யோகி என்னையே பரம லட்சியமாகக் கொண்டு, என்னிடம் பக்தியுடன் தியானத்தில் அமர வேண்டும்.

இவ்வாறு, மனதை இவ்விதமாக தொடர்ந்து கட்டுப்படுத்தி, அடக்கப்பட்ட சிந்தனையுடைய யோகி, முக்தியில் உச்சமடையும் பரம சாந்தியை அடைந்து, என்னிடம் நிலைபெறுகிறான்.

யோகம் அதிகமாக உண்பவனுக்கும் அல்ல, முற்றிலும் உண்ணாதவனுக்கும் அல்ல; அதிகமாகத் தூங்குபவனுக்கும் அல்ல, எப்போதும் விழித்திருப்பவனுக்கும் அல்ல, அர்ஜுனா.

உண்ணுதலிலும் ஓய்வுகளிலும் மிதமானவனுக்கும், செயலில் முயற்சியில் சமநிலையானவனுக்கும், தூக்கத்திலும் விழிப்பிலும் கட்டுப்பாடுடையவனுக்கும், யோகம் அனைத்துத் துன்பங்களையும் அழிப்பதாக ஆகிறது.

யாவுடைய விருப்பப் பொருள்களின் மீதான ஆசையிலிருந்து விடுபட்டு, முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனம் ஆன்மாவில் மட்டுமே நிலைபெறும்போது, அவர் யோகத்தில் நிலைத்தவர் எனக் கூறப்படுகிறார்.

யாதொரு காற்றில்லாத இடத்தில் விளக்கு அசையாதோ—அவ்வாறே ஆத்மத் தியானத்தில் ஆழ்ந்த யோகியின் அடக்கமான மனத்திற்கு இது உவமையாகும்.

யோகப் பயிற்சியால் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனம் அமைதியை அடையும்போது, தூய்மையான மனத்தின் வழியாக ஆன்மாவைக் காணும்போது, ஆன்மாவில் மட்டுமே முழுமையான திருப்தியை அடையும்போது—

அறிவினால் உணரப்பட்டு, புலன்களைக் கடந்த அந்த எல்லையற்ற பேரின்பம் — அந்நிலையில் நிலைபெற்றவன், நித்திய சத்தியத்திலிருந்து ஒருபோதும் வழுவுவதில்லை.

யாதொன்றை அடைந்தால் அதைவிடப் பெரிய பேறு வேறில்லை என்று கருதுவானோ, யாதொன்றில் நிலைபெற்றால் மிகக் கடுமையான துன்பத்தாலும் அசைக்கப்படமாட்டானோ, அதுவே அந்நிலை.

துன்பத்துடனான இணைப்பிலிருந்து பிரிந்த நிலையே யோகம் என்று அறிக. இந்த யோகம் உறுதியான தீர்மானத்துடனும் சோர்வடையாத இதயத்துடனும் பயிற்சி செய்யப்பட வேண்டும்.

மன உறுதியிலிருந்து பிறக்கும் அனைத்து ஆசைகளையும் முற்றிலுமாகத் துறந்து, மனத்தினால் மட்டுமே புலன்களின் முழுக் குழுவையும் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தி—

படிப்படியாக, ஒவ்வொரு அடியாக, உறுதியான தீர்மானத்தால் நிலைநிறுத்தப்பட்ட புத்தியின் மூலம் அமைதியை அடைய வேண்டும்; மனதை ஆன்மாவில் நிலைநிறுத்தி, வேறு எதையும் நினைக்கக் கூடாது.

மனம் சஞ்சலமாகவும் நிலையற்றதாகவும் எங்கெல்லாம் அலைகிறதோ, அதிலிருந்து அதை விலக்கி, ஆத்மாவின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் மட்டுமே மீண்டும் கொண்டு வர வேண்டும்.

சாந்தமான மனமும், அடங்கிய ஆசைகளும், பாவமற்ற நிலையும் கொண்டு, பிரம்மத்துடன் ஒன்றான யோகிக்கு பரமானந்தம் கிடைக்கின்றது.

இவ்வாறு, எப்போதும் ஆத்மாவை பரமாத்மாவுடன் இணைத்துக்கொண்டு, பாவமற்ற யோகி, பிரம்மத்துடனான ஐக்கியத்தின் எல்லையற்ற பேரானந்தத்தை அனாயாசமாக அடைகிறார்.

யோகத்தின் மூலம் மனம் ஒருநிலைப்பட்டவன், சம பார்வையுடன் அனைத்தையும் காண்பவன், எல்லா உயிர்களிலும் ஆன்மாவைக் காண்கிறான், ஆன்மாவில் எல்லா உயிர்களையும் காண்கிறான்.

எல்லாவற்றிலும் என்னைக் காண்பவனுக்கும், என்னிடத்தில் எல்லாவற்றையும் காண்பவனுக்கும், நான் ஒருபோதும் மறைவதில்லை, அவனும் எனக்கு ஒருபோதும் மறைவதில்லை.

யோகி, ஒருமையில் நிலைபெற்று, எல்லா உயிர்களிலும் உறையும் என்னை வழிபடுகிறானோ, அவன் எவ்வாறு வாழ்ந்தாலும் என்னிடமே நிலைத்திருக்கிறான்.

ஓ அர்ஜுனா, எல்லா உயிர்களின் இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் தன்னுடையதாகவே காண்பவன், அனைவரையும் சம நோக்குடன் பார்ப்பவன், மிக உயர்ந்த யோகியாகக் கருதப்படுகிறான்.

அர்ஜுனன் கூறினான்: மதுசூதனா, நீர் விவரித்த இந்த சமநிலை யோகம் — மனம் மிகவும் சஞ்சலமானதாக இருப்பதால், இது எவ்வாறு நிலையாக நிலைத்திருக்க முடியும் என்பதை நான் காணவில்லை.

மனம் மெய்யாகவே அமைதியற்றது, ஓ கிருஷ்ணா—கொந்தளிப்பானது, வலிமையானது, பிடிவாதமானது. அதைக் கட்டுப்படுத்துவது காற்றைக் கட்டுப்படுத்துவது போல் கடினமானது என்று நான் கருதுகிறேன்.

ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: மிகுந்த வலிமை கொண்ட தோள்களை உடையவனே, மனம் சஞ்சலமானது, அடக்குவது கடினமானது என்பதில் ஐயமில்லை; ஆனால் குந்தியின் மகனே, பயிற்சி மற்றும் பற்றின்மை மூலம் அதை வசப்படுத்த முடியும்.

யோகம் கட்டுப்பாடற்ற மனம் கொண்டவருக்கு அடைவது கடினம்—இது என் உறுதியான நம்பிக்கை. ஆனால் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட மனத்துடன் முயற்சி செய்பவருக்கு, அது சரியான வழிமுறைகள் மூலம் அடையப்படலாம்.

அர்ஜுனன் கூறினான்: கிருஷ்ணா, நம்பிக்கையுடன் முயற்சி செய்தும் போதுமான முயற்சி இல்லாத, யோகப் பாதையிலிருந்து மனம் விலகிய, யோகத்தில் முழுமை அடையத் தவறிய ஆன்மா என்ன ஆகிறது—அவன் எந்த விதியை அடைகிறான்?

அர்ஜுனன் கேட்கிறான்: கிருஷ்ணா, பலமான கரங்களை உடையவனே! இரு பாதைகளிலிருந்தும் வழுவி, ஆதரவின்றி, கடவுள் உணர்வின் பாதையில் மயங்கி, கிழிந்த மேகம் போல் அவன் அழிந்து போவதில்லையா?

ஓ கிருஷ்ணா, எனது இந்த ஐயத்தை முற்றிலும் நீக்கி அருள்வாயாக, ஏனெனில் உன்னைத் தவிர வேறு எவராலும் இதை நீக்க இயலாது.

பகவான் கூறினார்: ஓ பார்த்தா, இந்த உலகிலும் மறு உலகிலும் அவனுக்கு அழிவு இல்லை; ஏனெனில் நன்மை செய்பவன் எவனும், என் அன்பான நண்பனே, துன்பமான முடிவை அடைவதில்லை.

பதிதனான யோகி, புண்ணியவான்களின் உலகங்களை அடைந்து, எண்ணற்ற ஆண்டுகள் அங்கு வாழ்ந்த பின், தூய்மையானவர்களின் மற்றும் செழிப்பானவர்களின் இல்லத்தில் மீண்டும் பிறக்கிறான்.

அல்லது அவன் ஞானமுள்ள யோகிகளின் குடும்பத்தில் பிறக்கிறான், ஆனால் இவ்வகையான பிறப்பு இவ்வுலகில் பெறுவது மிகவும் அரிதானது.

தன் முந்தைய உடலில் வளர்த்த ஆன்மீக ஞானத்தை அவன் மீண்டும் பெறுகிறான், மேலும் குரு வம்சத்தின் வழித்தோன்றலே, இன்னும் மிகுந்த முயற்சியுடன் மீண்டும் பூரணத்துவத்தை நோக்கிப் பாடுபடுகிறான்.

அந்த முற்பிறவி பயிற்சியின் வலிமையால், அவன் தன் விருப்பத்திற்கு எதிராகவும் கூட, தடுக்க இயலாத வகையில் யோகத்தை நோக்கி இழுக்கப்படுகிறான். யோகத்தைப் பற்றி வெறுமனே விசாரிப்பவன் கூட வேதங்களின் சடங்கு விதிகளைக் கடந்து செல்கிறான்.

ஆனால் மிகுந்த முயற்சியுடன் பாடுபடும் யோகி, எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மையடைந்து, பல பிறவிகளில் பக்குவமடைந்து, பின்னர் பரம லட்சியத்தை அடைகிறான்.

யோகி துறவியை விட உயர்ந்தவன், கற்றறிந்தவரை விடவும் உயர்ந்தவன், கிரியைகளைச் செய்பவரை விடவும் உயர்ந்தவன்; ஆகையால், அர்ஜுனா, யோகியாக இரு.

யோகிகள் அனைவரிலும், அசையாத நம்பிக்கையுடன் என்னை வழிபடுபவன், தன் ஆழ்மனம் என்னில் லயித்தவன், அவனையே நான் யோகத்தில் உயர்ந்தவனாகக் கருதுகிறேன்.